Zomeravond te S.

Het lage water graaft
in de liezen van de wind
en de wind blaast
een danspas voor het riet.

Visioenen liggen tussen het gras
voor het oprapen en o de geliefden
houden van elkaar.
Een aak daalt slapend naar de zee.
Het veer haalt de overkant.

Zo moest het maar blijven dacht ik.
Maar de geliefden verlaten elkaar.
De aak verdwijnt in de bocht
en het veer komt al weer terug.


Frank Koenegracht